HAPPY CLOUD

“သိခ်င္တာရိွရင္ ငါ့ကိုေမးေလ”

စာဖတ္ရင္းအိပ္ေပ်ာ္သြားရံုရိွေသး ရုတ္တရက္ ထြက္လာေသာအသံေၾကာင့္ လန္႔ေအာ္မိေပမယ့္ အသံကထြက္မလာ။ အမွန္က သူအိပ္မက္မက္ေနတာဆိုေတာ့ အသံထြက္မလာတာပဲ ျဖစ္မည္။

“ေမးပါကြ ဒီေလာကထဲမွာ ငါက ဆရာႀကီးပါ.. အားလံုးထဲမွာ ငါ့ေလာက္ေတာ္တာ တစ္ေယာက္မွမရိွဘူး”

အသံက အနားမွာေနာက္တစ္ခါ ထပ္ေပၚလာျပန္သည္။ င့ါကို ဘာေတြဇြတ္လာေမးခိုင္းေနတာလဲမသိဘူး ဆိုေသာအေတြးျဖင့္ အသံလာရာဖက္ကို ၾကည့္မိေတာ့ သူ႔ေရွ႕မွာ ရပ္ေနေသာပုဂၢိဳလ္ကို သူေတြ႔လိုက္ရသည္။ အိပ္မက္ဆိုေတာ့ လွည့္ရွာစရာမွမလိုတာ။ သူ႔ေရွ့မွာျမင္ေနရေသာ ထိုလူသားအား သူေသခ်ာအကဲခတ္ၾကည့္၍ အသက္ကိုခန္႔မွန္းၾကည့္မိသည္။ ဆံပင္ရွည္ရွည္ကို ေနာက္လွန္စည္းထားျပီး ဘဂၤလီရုပ္ေပါက္ေနေသာမ်က္နွာတြင္ ေနကာမ်က္မွန္အမဲကို တပ္ထား၏။ အမွန္က အိပ္မက္ထဲမွာ ေနကထြက္မေနပါ မ်က္အိမ္ေဟာက္ပက္ႏွင့္ သူ႔မ်က္လံုးျပဴးျပဴးေတြကို ဖုန္းကြယ္ထားခ်င္၍ တပ္ထားပံုရသည္။ အေပၚေအာက္ဝတ္ထားေသာ အေနာက္တိုင္းဝတ္စံုနွင့္ မလိုက္ဖက္စြာ ရာဘာေျခညွပ္ဖိနပ္ကို စီးထားသည္။ လက္ထဲမွာလည္း လက္ပေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာတလံုးကိုင္လို႔ တေလာကလံုး သူ႔လုပ္စာထိုင္စားေနရသလိုလို။ ရင္ဘတ္က ေရွ့မွတ္တိုင္ေရာက္ေနၿပီး ေမးေစ့က လမွာတက္ခ်ိတ္ေနသလား ထင္ရသည္။ ခန္႔မွန္းတာ သိပ္မလြဲေလာက္ရင္ေတာ့ သူအသက္ႏွင့္မတိမ္းမယိမ္းေပါ့။

“အပ်င္းေရာဂါ၊ စြဲကပ္လာ၊ ျမန္စြာကုဖုိ႔ျပင္
မကုစားပဲ၊ အပ်င္းစြဲ ငမြဲငႏံုပင္”
ငယ္ငယ္က သင္ခဲ့ရြတ္ခဲ့ဖူးတဲ့ သံေပါက္ကဗ်ာေလးထဲက တစ္ပုိင္းတစ္စေလးကို အမွတ္ရေနမိတယ္…။ အကုန္လံုးေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ပါ….။

ပ်င္းတာႏွင့္ပတ္သတ္ၿပီး အြန္လုိင္းကသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ႏွင့္ ေျပာျဖစ္ေတာ့ အစ္ကို႔အတြက္ ပ်င္းတာႏွင့္ပတ္သတ္ၿပီး ကဗ်ာေလး စပ္ေပးမယ္ဆုိၿပီး လက္တမ္းေကာက္စပ္ေပးလုိက္တယ္။ အမယ္ေလး အေတာ္ကို ကာရန္ ႏုိင္တာပဲဗ်ာ။ သူအေပၚပိုဒ္စပ္ၿပီးေတာ့ အဆံုးပိုဒ္ကို က်ေနာ္ႏွမ္းျဖဴးေပးရင္း ပ်င္းတဲ့အေၾကာင္းကို ငပ်င္းေတြ စာစီလုိက္မိတယ္….။

ပ်င္းပ်င္း႐ွိလွ၊ ပ်င္းေနၾကမို႕
ပ်င္းလို႕ထိုင္ေန၊ ပ်င္းပိုေလမို႕
ပ်င္းပ်င္း႐ွိစြာ၊ ပ်င္းကမၻာမွာ
ပ်င္းေလ ပိုပ်င္း၊ ပ်င္းေစမင္းလို႕
ပ်င္းေၾကာလိႈက္ဆူ၊ ပ်င္းလူလူႏွင့္
ပ်င္းပ်င္းစကား၊ ပ်င္းပင္ျငားလည္း
ပ်င္းပံုပ်င္းဆဲ၊ ပ်င္းလွ်က္ပဲမို႕
ပ်င္းပ်င္းနဲ႕သာ၊ ပ်င္းေတာ့မည္။

ပ်င္းပ်င္းကဲမည္၊ ႀကံကာစည္လည္း
ေသြဖီေလာက၊ မ်ားေျမာင္လွသည့္
ကိစၥဖံုဖံု၊ ဤလူ႔ဘံုကို
ျမင္ယံု ကၽြနု္ပ္ ေၾကာက္မိသည္….။

က်ေနာ္တို႔ေတြ ငယ္စဥ္ကတည္းက လူၾကီးမိဘေတြက မပ်င္းၾကဖို႔၊ ၾကိဳးစားလံု႔လရွိၾကဖုိ႔၊ အျမဲလို သြန္သင္တတ္ၾကပါတယ္။ ဘယ္လူမ်ိဳး၊ ဘယ္ေဒသ၊ ဘယ္ႏုိင္ငံမွာျဖစ္ျဖစ္ လူၾကီးေတြက လူငယ္ေတြကို မပ်င္းဖုိ႔ ဆံုးမတတ္တာ သဘာ၀လုိပါပဲ။ က်ေနာ္စဥ္းစားေနမိတယ္ဗ်။ ပ်င္းရိျခင္းဘာေၾကာင့္မ်ား ျဖစ္လာသလဲေပါ့…။ (more…)

ေျပာင္းလဲျခင္းဆုိတာကို
မသိတဲ့အတြက္
လုိက္ေလွ်ာညီေထြေနဖုိ႔
ခက္ေနၿပီ ဆုိရင္..။

ရဲရင့္ျခင္းဆုိတာကို
အေျခအေနေၾကာင့္
မႈန္ျပျပ….လုိ႔….
ဆင္ေျခေပးေနမိၿပီ ဆုိရင္…။

ေဖာက္ထုတ္ရင္
ေသြးဆုိတာနီတယ္လုိ႔ ထင္ခဲ့တယ္
တကယ္လုိ႔…
အဆိပ္သင့္ေနတဲ့သူ ျဖစ္ေနၿပီ ဆုိရင္….။

အသက္ရႈျခင္းကို
အားစိုက္ဖုိ႔ မလုိဘူးဆုိေပမယ့္
ေလတစ္ေအာင္စအတြက္
ေငြနဲ႔လဲေနရၿပီ ဆိုရင္….။

ငိုေၾကြးျခင္းဆုိတာ
၀မ္းနည္းလုိ႔ျဖစ္ေပမယ့္
မငိုေၾကြးႏုိင္ေလာက္ေအာင္
၀မ္းနည္းေနၿပီ ဆုိရင္…။

အခ်ိန္ဆုိတာကုိ
တန္ဖိုးထားရမွာ သိေပမယ့္
ကုန္ခဲလုိက္တာလုိ႔
ညည္းတြား လာရၿပီ ဆုိရင္….။

ကမၻာၾကီးက က်ယ္တယ္ဆုိေပမယ့္
ေျခတစ္ဘက္ရပ္တည္ဖုိ႔အတြက္
ေနရာမရွိသလုိ ခံစားလာရၿပီ ဆုိရင္….။

ကိုယ့္ရပ္တည္မႈအတြက္
ဘုရားေတြကို
အျပစ္တင္လာရၿပီ ဆုိရင္….။

ပံုေဆာင္ခဲေတြလုိ
ထုဆစ္ရင္း
အတၱေတြ စုပံုလာတာမ်ားလာၿပီ ဆုိရင္…။

ကမၻာၾကီးေရ….
နက္ျဖန္အတြက္
မ်က္ႏွာသစ္ဖုိ႔….
ေရေအးေအးေလး တစ္ခြက္ေလာက္
ေကာင္းကင္ႀကီးဆီက
ေတာင္းေပးစမ္းပါကြာ….။

ဖိုးေမာင္

သာယာတဲ့အသံေလးတစ္ခုရဖို႔ မာေၾကာလြန္းတဲ့ သံမဏိႀကိဳးေတြကို အသားေတြ အနာအက်င္ခံၿပီး ႀကိဳးစားတီးခတ္ေနတာ တိက်ေသခ်ာတဲ့ တပ္မက္မႈတစ္ခုပါပဲ။ ေပၚထြက္လာတဲ့အသံေလး သာယာတဲ့အခါ အဲဒီနာက်င္မႈေတြ ဘယ္ေရာက္ကုန္မွန္းေတာင္ မသိ။

ဂစ္တာတီးခ်င္လြန္းလို႔သာ သင္ေနရသည္ လက္ထိပ္ေတြကေတာ့ အေတာ္ေလးနာက်င္ေနၿပီ။ တီးခတ္သည့္ႀကိဳးမွ အသံပီပီသသထြက္ရန္ ႀကိဳးစားၿပီးဖိေလေလ အသည္းထဲမွ စိမ့္ကနဲေနေအာင္ နာက်င္သည့္ဒဏ္က အေတာ္ေလးခံစားရေလေလ ျဖစ္သည္။ ဒီလိုနာေနတာေတာင္ ဘာေၾကာင့္ ဂစ္တာတီးတတ္ခ်င္ရသလဲ..။ ဂစ္တာသံကို ႀကိဳက္ရင္သူမ်ားတီးတာပဲ နားေထာင္ေပါ့လို႔ ေျပာလွ်င္ေတာ့ အႏုပညာကိုသိပ္ခ်စ္လို႔ ဘာလို႔ေျဖမိမည္လား မေျပာတတ္။ အေသခ်ာဆံုး တစ္ခုကေတာ့ ဂစ္တာမွ ထြက္လာတဲ့အသံသည္ က်ေနာ့္ႏွလံုးသားကို ထိထိမိမိ ႐ိုက္ခတ္ႏိုင္ေနသည္။ အ႐ိုးရွင္းဆံုးေျပာရလွ်င္ က်ေနာ္ဂစ္တာသံကို အလြန္တပ္မက္သာယာသျဖင့္ အခ်ိန္အခါမေရြး တီးခတ္ခံစားႏိုင္ေစရန္ ဂစ္တာတီးသင္ျခင္း ျဖစ္သည္။

က်ေနာ္တို႔အိမ္ေရွ႕၌ ေပေလးဆယ္ခန္႔ေျမကြက္လပ္ေလးတစ္ခုရွိသည္။ ထိုကြက္လပ္ေလးတြင္ ဒီအိမ္စေဆာက္ကတည္းက မိသားစုအပ်င္းေျပ ထြက္ထိုင္ႏိုင္ရန္ သစ္သားခံုတန္းလ်ားေလးတစ္ခု ျပဳလုပ္ထားသည္။ က်ေနာ္ငယ္စဥ္ကတည္းက အိမ္ေရွ႕တြင္သာေဆာ့ၿပီး နားတဲ့အခါတြင္လည္း ထိုခံုတန္းလ်ားေလးေပၚတြင္သာ နားလိုက္သည္။ ဂစ္တာတီးသင္လို႔ ဂစ္တာတီးက်င့္တဲ့ အခါေတြမွာလည္း ဒီခံုတန္းလ်ားေလးမွာပဲ အားတိုင္းထိုင္တီးေနတတ္သည္။ (more…)

တဆတ္ဆတ္တုန္ခါေနေသာရင္တို႔ ထိန္းခ်ဳပ္နိုင္စြမ္း ကုန္လုလု။ မာနႏွင့္ ဟန္ေဆာင္ကြယ္ဝွက္ထားေသာ မ်က္ဝန္းတို႔ ဒီထက္နည္းနည္း ၾကာလွ်င္ ၿပိဳက်ေတာ့မည္ထင္။ ႏွစ္အတန္ၾကာ ဖြဲ႔ေနွာင္ရစ္ခဲ့ေသာ သံေယာဇဥ္ႀကိဳးတို႔ ျမတ္နိုးခဲ့ေသာ သူမလက္ေခ်ာင္းလွလွေလး တစ္ခ်က္အလႈပ္ ေဘာပင္(န္)ထိပ္ေလးရဲ႕ အမွတ္လကၡဏာတစ္ခ်က္အျခစ္မွာ တိတိရိရိ အပိုင္းပိုင္းအျပတ္ျပတ္။ “ရွင္က မာနသိပ္ႀကီးတာပဲ”လို႔ ေျပာခဲ့ဘူးတဲ့ သူမေရွ႕မွာ ကၽြန္ေတာ္က်ဆံုးေနတာ မသိေစရဘူး။ “ဟန္ေဆာင္ေကာင္းတယ္၊ သိပ္ၿမိဳသိပ္နိုင္တယ္” လို႔  ကၽြန္ေတာ့္ကို မွတ္ခ်က္ခ်ခဲ့ဖူးတဲ့ သူမ။ ရင္တစ္ခုလံုးမြေၾက ပ်က္စီးသြားတာ မၾကားေစရဘူး။

နဖူးကအမာရြတ္ကို စမ္းမိတိုင္း မေဟာ္သဓါကို သတိတရနဲ႔ အခဲမေၾကျဖစ္ေနတတ္တဲ့ ေကးဝဋ္ပုဏၰားရဲ႕ အမုန္း။ အင္ၾကင္းပန္းေတြေဝတိုင္း မင္းဆႏၵန္ကို တသသနဲ႔ကလဲ့စားေျခဖို႔ ႀကံစည္ေနတတ္တဲ့ စူဠသုဘဒၵြါရဲ႕ အၿငိဳး။ သူတို႔ေတြထက္ရက္စက္တဲ့ သူမရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြက အနိုင္လိုစိတ္သက္သက္ေၾကာင့္လား။ မွားခဲ့သလား၊ မွန္ခဲ့သလား တိတိက်က် မေဝခြဲတတ္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ သူမအေပၚ ရိုးသားခဲ့ပါတယ္။

“ဒါပဲ မဟုတ္လား”
သူမကို မၾကည့္ပဲ ေမးလိုက္တဲ့ စကားသံ က ခပ္ေဝးေဝးတစ္ေနရာရာကလြင့္လာသလိုလို။
“ခဏေန မုန္႔လိုက္ေကၽြးတာ စားသြားဦးေလ”
သူမ ကၽြန္ေတာ့မ်က္ႏွာကို  ေသခ်ာဖတ္ရင္း အနိုင္ရတဲ့အမွတ္ေတြ ေရတြက္ေနမယ္ဆိုတာ  စားပြဲေပၚကစာရြက္ကို မုန္းတီးစြာၾကည့္ေနတဲ႔ကၽြန္ေတာ္ သိေနနိုင္တာပဲ၊ သတို႔သားဆိုတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေလးကို အားနာမိေပမယ့္ အသိသက္ေသေနရာက ကၽြန္ေတာ့္လက္မွတ္ေလးက သူေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့ ေနရာမဟုတ္တဲ့အတြက္ ေဒါသတႀကီးျပန္ၾကည့္ေနရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္ ေခါင္းကိုညင္သာစြာရမ္းရင္း အတတ္နိုင္ဆံုးၿပံဳးၿပီး လက္ထဲမွလက္ထပ္စာခ်ဳပ္ကို သူမထံလွမ္းေပးကာ ခ်ာကနဲေက်ာခိုင္းပစ္လိုက္သည္။ (more…)

ပညာကိုအလင္းျဖင့္ ခိုင္းႏိႈင္းတတ္ၾကသည္။ အခ်ိဳ႕ ကလည္း မ်က္စိဟုဆုိတတ္ၾကသည္။ မည္သို႔ဆုိေစ ပညာရဲ့ ဂုဏ္ေက်းဇူးကို ေဖာ္ျပရာ၌ သိသာထင္ရွား ေသာ ဥပမာမ်ား ပင္ျဖစ္သည္။

ထုိကဲ့သို႔  ပညာကိုအဖုိးတန္ရတနာအျဖစ္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ခိုင္းႏိႈင္းကာ ျမတ္ႏုိးတန္ဖုိးထား ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ပညာႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး လူအမ်ားတစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ခံယူခ်က္ မတူတတ္ၾကပါ။ အခ်ိဳ႕သည္ မိမိသိေသာ အသိပညာ၊ အတတ္ပညာတစ္ခုကို သိေစတတ္ေစလုိေသာ စိတ္ထားျဖင့္ မွ်ေ၀လုိၾကသည္။ အခ်ိဳ႕ကား အဘယ္အေၾကာင္းေၾကာင့္ဟု ေသခ်ာမသိေသာ္လည္း မိမိသိေသာ တတ္ေသာ အသိပညာကို ေ၀မွ်ဖုိ႔ရန္ ၀န္ေလးတတ္ၾကသည္။ တြန္႔တုိတတ္ၾကသည္။ (more…)

တရားေသလက္ခံမႈသေဘာတရားမည္သည္ ျဖစ္စဥ္တစ္ခုအားသံုးသပ္လွ်င္ ဓေလ့ထံုးတမ္းမ်ားကို ေသြ ဖီျခင္းမွ မသိစိတ္ကိုယ္တိုင္ဦးေဆာင္ကာ အထူးပင္ ေရွာင္ရွားတတ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကိုယ္ပိုင္ေတြးေခၚမႈ ရလဒ္မ်ားႏွင့္ အလွမ္းေ၀းႏိုင္သည္။ ဓေလ့ထံုးတမ္း၏သေဘာမွာ ေရွးလူတို႔၏အေတြ႕အႀကံဳႏွင့္ ေတြးေခၚမႈ မွ ဆင္းသက္လာသည္။ သို႔ေသာ္ အခ်ဳိ႕အယူအဆမ်ားမွာမူ ယေန႔တိုင္ အေၾကာက္တရားကို အေျခခံလွ်က္ အသြင္တုအမွန္တရားအျဖစ္ ေလာကတြင္ရပ္တည္လ်က္ရွိၾကသည္။

“ေရွးထံုးလည္း မပယ္နဲ႔၊ ေစ်းသံုးလည္း မလြယ္နဲ႔” ဆိုတဲ့စကားတြင္ က်ေနာ္တို႔ဆင္ျခင္ရမည့္ အပိုင္းတခ်ိဳ႕ ရွိလာသည္။ ေရွးထံုးပယ္သင့္မပယ္သင့္ဆိုသည္မွာ လက္ရွိေခတ္ကာလ၌ျဖစ္ေပၚေနေသာ အေျခအေန ေပၚ မူတည္ပါသည္။ ပယ္သင့္သည့္ အယူအဆေဟာင္းတခ်ိဳ႕ပယ္၍ လက္ခံသင့္သည့္အက်ိဳးဆက္အတြက္ အေၾကာင္းတရားကိုေတာ့ လက္ခံရမည္။ ေစ်းသံုးလြယ္သင့္ မလြယ္သင့္ဆိုသည္မွာလည္း ကိုယ္၀ယ္မယ့္ ပစၥည္းနဲ႔ ကိုယ့္စီးပြားေရးေပၚတြင္သာ မူတည္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ တခ်ိဳ႕ေသာအေနာက္တိုင္း၀ါဒတို႔သည္ အေၾကာက္ တရားကိုအေျခခံလွ်က္ တည္တံ့ေနသျဖင့္ ၄င္း၀ါဒတို႔သည္ “ဤ” ကို “ကၽြဲ”ဟု ဖတ္ႏိုင္ ေနေတာ့သည္။ ထိုသေဘာမွ လြန္ေျမာက္လိုေသာ လူငယ္မ်ားသည္ ဓေလ့ေဟာင္းမ်ားတြင္ ေပ်ာ္၀င္ၿပီး ေနာက္ ထိုဓေလ့မ်ားအတြင္းမွ ယုတၱိတရားမ်ားကို ေကာက္ႏုတ္အေျခခံကာ မွန္ကန္ေသာအေတြး အေခၚလမ္းေၾကာင္းသို႔ ထြင္းေဖာက္လ်က္ ရွိၾကေပသည္။ (more…)

ေလယာဥ္ျပဴတင္းေပါက္မွ ျမင္ေနရေသာ ေျမပဲေတာင့္ပံုကၽြန္းေလးက တိမ္တိုက္ေတြေအာက္မွာ စိမ္းညိဳ႕ လွ်က္။ ဒီေျမဒီေဒသက သူမကိုေအးစက္စြာ ႀကိဳေနမည္လား၊ ဒါမွမဟုတ္ ေႏြးေထြးစြာ ႀကိဳေနမည္လား၊ သူမ မေတြးတတ္။ ေသခ်ာတာက သူမစိတ္ေတြ အရမ္းလႈပ္ရွားေနျခင္းပင္။ ေလယာဥ္မယ္ေလးရဲ႕ အဂၤလိပ္၊ တ႐ုတ္ႏွစ္ဘာသာေၾကညာခ်က္ကို သူမနားမလည္ပါ။ ေလယာဥ္ဆင္းေတာ့မည့္အေၾကာင္း ေျပာတာျဖစ္မည္။

ေရွ႕ပိုင္းဆီမွ တေျဖးေျဖးေလွ်ာက္လာေသာ ေလယာဥ္မယ္က ခါးပတ္ေတြကို တပ္မတပ္လိုက္ၾကည့္ေန ပံုေထာက္ေတာ့ ေလယာဥ္ဆင္းေတာ့မွာ ေသခ်ာၿပီေပါ့။ အမည္မသိ မြန္းၾကပ္မႈေတြက ရင္ထဲ ျပည့္သိပ္ေနရဲ့။ ေဘးခံုမွ သူမသူငယ္ခ်င္းသည္လည္း သူမကဲ့သို႔ ခံစားေနပံုရသည္။ တေျဖးေျဖး နိမ္႔ဆင္း လာတာနဲ႔ ျမင္ကြင္းကပီျပင္လာသည္။ ပင္လယ္ျပင္ႏွင့္ကပ္လ်က္ ေတာင္တန္းမ်ား၊ အေဝးေျပးလမ္းမ က်ယ္ႀကီးမ်ား၊ အထပ္ျမင့္အေဆာက္အဦးမ်ား။ နယ္ေျမသစ္မွာ စတင္ရမည့္စာမ်က္ႏွာေတြက သပ္ရပ္ သန္႔ရွင္းေနဖို႔ ဆုေတာင္းျခင္းမွလြဲ၍ သူမဘာတတ္နိုင္ ပါမည္လဲ။
………………………………………… (more…)

အေမရိကန္႐ူပေဗဒပညာရွင္ John wheeler (black hole ကို ကင္ပြန္းတပ္ခဲ့သူ)က Quantum သိအိုရီအရ ေလ့လာသူမရိွပဲ စၾကဝဠာဆိုတာ မရိွဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။ လက္ရိွပစၥဳပၸန္ကို ေလ့လာေနရင္း အတိတ္ဆိုတာကိုလည္း တစ္ၿပိဳင္နက္ထဲေလ့လာေန သလိုျဖစ္တယ္။ ဆိုလိုတာက က်ေနာ္တို႔ျမင္ေနရတဲ့ ၾကယ္စုနဲ႔ အနီးဆံုး နကၡတၱအဖြဲ႔အစည္းျဖစ္တဲ့ စၾကဝဠာတိမ္တိုက္ငယ္ (Small Magellanic Cloud)ဟာ ကမၻာကေန အလင္းႏွစ္ ႏွစ္သိန္းေဝးတဲ့အတြက္ လက္ရိွျမင္ရတဲ့ အဲ့ဒီတိမ္တိုက္ငယ္ဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္သိန္းက တိမ္တိုက္ငယ္သာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုပါပဲ တခ်ိဳ႕က်ေနာ္တို႔ျမင္ေနရတဲ့ ၾကယ္ေတြက လည္း လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာက ေႂကြခဲ့ၿပီးသားၾကယ္ေတြ ျဖစ္ေနနိုင္တာပါပဲ။

ၾကာေတာ့ၾကာခဲ့ပါၿပီ…။ က်ေနာ္ ကာရန္သမားဘဝကေန ေမာ္ဒန္လိုင္းဖက္ကို ေျခစံုခ်လိုက္တဲ့အခ်ိန္ အရာရာဟာ ေမာ္ဒန္မွေမာ္ဒန္ ျဖစ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ သေဘာက်မိတာက ကာရန္ကဗ်ာဆိုရင္ တစ္ခါတရံ ကာရန္အတြက္ တစ္ခ်ိဳ႕စကားလံုးစကားစုေတြ သတ္ပစ္လိုက္ရတာရိွသလို မလိုအပ္ပဲ ထပ္ထည့္လိုက္ရ တာလည္း ရိွပါတယ္။ (more…)